• • Diplomatieke benoeming: Het hoofd van de familie, Nikolay DemidovHij werd benoemd tot Russisch ambassadeur in het Groothertogdom Toscane. Hoewel hij aanvankelijk in Rome verbleef, brachten zijn diplomatieke missie en de aantrekkingskracht van de levendige cultuur van Florence hem ertoe zich daar permanent te vestigen. 1825, zoals vermeld in de archiefstukken van SIUSA.
  • Investeringen en status: In Florence kocht Nikolay moerassig land. San Donato in Polverosawaar hij de magnifieke Villa San Donato bouwde. Dit stelde hem in staat zich bij de hoge Europese adel te voegen; groothertog Leopold II verleende hem vervolgens een titel. Prins van San Donato in 1837.
  • Mecenaat en filantropie: De familie koos Florence als centrum voor hun liefdadigheids- en artistieke activiteiten. Nikolaj stichtte scholen en ziekenhuizen, waarmee hij de dankbaarheid van de Florentijnen verdiende. Zij schonken hem een ​​marmeren monument, dat nog steeds te zien is op Piazza Demidoff.
  • Passie voor kunst: Zijn zoon Anatoly Demidoff Hij zette deze traditie voort door het Pratolino-park (een voormalig landgoed van de Medici) aan te kopen en te restaureren, waar tegenwoordig de beroemde Villa Demidoff staat.

Achter de diplomatieke façade schuilt een pikant verhaal dat hun vertrek uit Rome nogal abrupt maakte.

Het “probleem” ontstond tijdens de Carnaval van 1824Nicola Demidoff gaf in zijn Romeinse paleis een feest dat zo extravagant en uitbundig was dat de festiviteiten – compleet met dansen en toasts – tot na middernacht doorgingen. vastenavond, tot in de vroege uren van Aswoensdag.
Dit is wat er gebeurde:

• De paus beledigenHet voortzetten van de festiviteiten op de dag die het begin van de vasten markeerde, werd beschouwd als een ernstige daad van oneerbiedigheid jegens de kerkelijke autoriteiten. Paus Leo XIIdie bekend stond om zijn morele strengheid en strikte beperkingen op openbare festiviteiten.
• Het ultimatumDe Heilige Stoel was niet geamuseerd. Naar verluidt maakte de paus glashelder dat hun "schandalige" gedrag niet langer welkom was in de Eeuwige Stad.
• De tactische zetOm verdere diplomatieke incidenten te vermijden en een liberalere en tolerantere sfeer te zoeken, besloot Nicola Demidoff in 1825 zijn koffers te pakken (en zijn immense kunstcollectie mee te nemen) en naar Florence te verhuizen, waar groothertog Leopold II zo'n rijke en invloedrijke familie maar al te graag verwelkomde.

Eenmaal in Florence aangekomen, behielden de Demidoffs hun gewoonte om grootse feesten te geven, maar ze waren wel veel voorzichtiger om de liturgische kalender niet te schenden!

Hebben we je een goede reden gegeven om je volgende carnaval in Florence door te brengen?